خيلي وقت بود سينما نرفته بودم و دلم لك زده بود براي ديدن يك فيلم خوب تو سينما. با يكي از دوستام قرار گذاشتيم سه شنبه بريم فيلم "جدايي نادر از سيمين " را ببينيم. ساعت 5:15 سينما آزادي بوديم ولي بليط ساعت 5:45 براي اين فيلم تمام شده بود و فقط براي سانس 10 شب بليط داشتند. گفتيم حالا كه ديگه شاخ غول را شكستيم و همت كرديم بريم سينما، بريم يك فيلم ديگه را ببينيم. يك نگاهي به پوسترهاي فيلم انداختيم و ديديم به به ، فيلم "خيابان 24" كلكسيون هنرپيشه است. گفتيم همين را ميريم. فروشنده بليط گفت: فقط رديف جلو را خالي داريم. گفتيم اشكال نداره . قبل از رفتن به سالن رفتيم كه يك چيزي براي خوردن بخريم و چشمتان روز بد نبينه "پاپكورن با طعم كارامل" ، تصور كنيد كه يك ليوان قهوه كارامل ماكياتو بگيريد بعد توش پاپ كورن بريزيد و بعد هم قاشق قاشق آن پاپكورن ها را از توش در بياريد و بخوريد، پيشنهاد ميكنم اصلاً سراغ اين نوع پاپكورن نرويد.خلاصه رفتيم داخل سالن و رديف اول نشستيم. فيلم شروع شد و اين قدر به پرده سينما نزديك بوديم كه  دقيقاً هنرپيشه ها تو حلقمان بودند. بيشتر شبيه سينما 2000 بود . گفتيم اشكال نداره ، تحمل ميكنيم.

در حقيقت اين فيلم يك فيلم جنايي بود كه بيشتر به نظر من كمدي ميامد تا جنايي. از بازي حرفه اي آرتيست ها هم كه براتون نگم بهتره. موضوع فيلم هم كه ديگه شاهكار بود. 5-6 تا هنرپيشه مثلاً معروف را جمع كرده بودند، هر كدام فقط دو سكانس را بودند. تمام مدت به خودم فحش و بد و بيراه دادم كه چرا وقتم را براي ديدن همچين فيلم آشغالي هدر دادم.

اين فيلم فقط سبب خيري شد كه يكي از دوستانم را كه چند وقتي نديده بودمش ببينم و كرم سينما رفتنم هم بخوابه و يك ريز به جون اين شوشو غر نزنم كه چرا نمياي بريم سينما. فكر كنم حالا حالا هاديگه دلم سينما نخواد.

پي نوشت: موضوع فيلم اين بود كه يك آقايي به دلايل كاملاً نا معلوم سعي در پيدا كردن خانم هاي بيوه اي داره كه بچه هم دارند. مدتي را با آنها زندگي ميكنه و بهشان عشق ميورزد. موقعي كه تاريخ مصرف اين خانم ها ميرسيد ، ميگشت و يك خانم ديگه اي را پيدا ميكرد و بعد از اينكه سوژه مورد نظر را پيدا ميكرد. خانئاده اي را كه باهاشون زندگي ميكرد ، ميكشت. آخراي فيلم نشان داد كه يك خانواده جديد را پيدا كرده و ميره جلو و به خانم ميگه ، من همسايه جديد شما هستم و خانم هم ميگه " به خيابان 24 خوش آمديد". به همين دليل جناب كارگردان اسم فيلم را گذاشتند "خيابان 24". يعني هر عنوان ديگه اي به غير از اين گذاشته بود بيشتر به موضوع فيلم ميامد.