بانوي شيراز

چقدر زمان زود ميگذره. 4 ماه ديگه ميشه 4 سال كه براي مهاجرت به كانادا اپلاي كرديم. يادمه آن موقع آقاي شوشو اصلاً راضي به اين كار نبود و من بهش ميگفتم كه تا 6 سال ديگه چه ميدوني قراره چه اتفاقاتي بيافته. شايد 6 سال ديگه نظرت عوض شده باشه، شايد شرايط تغيير كرده باشه و اون موقع پشيمان ميشيم كه چرا قبلاً اين كار را نكرديم. حتي بهش گفتم اصلاً اگه تا 6 سال ديگه نظرت همين بود كه ميخواي ايران بماني، نهايتش اينه كه فقط ميريم و ميايم تا پاسپورت بگيريم. اين طوري شد كه اونم قانع شد و ما پرونده را تشكيل داديم. الان كه نزديك به 4 سال از اون موقع ميگذره ، ميبينم كه چقدر  اين 4 سال زود گذشت .

الان 2 ماه ميشه كه مدارك را همراه با نامه جاب آٰفر به دمشق فرستاديم. بدون داشتن جاب آفر ، پروسه مهاجرت ما 6 سال طول ميكشيد. ولي طبق گفته وكيل با داشتن جاب آفر ، يك سال تا يك سال و نيم زودتر كارمان درست ميشه (يعني كلاً چهار سال و نيم). با اين تفاسير حالت خوشبينانش اينه كه بايد 10 ماهه ديگه منتظر باشيم. يعني اين ده ماه هم مثل اون 4 سال، مثل برق و باد ميگذره؟